45151

با سلام و عرض احترام

لطفاً پاسخ این سوال را هم بر اساس دین مبین اسلام (آیات و روایات) هم بر مبنای یافته های روانشناسی بفرمایید.

ما سال هاست که در مجاور خود همسایه ای داریم که افراد ناسالمی (خانواده ناسالم) هستند. انواع کارها را کرده اند تا ما با فروختن خانه محله را ترک کنیم. آرامش و امنیت ما را مختل کردند و می کنند. در نهایت اعمال مجرمانه ای انجام دادند که منجر به شکایت شد. خسارت عمدی زدند و فحاشی ناموسی کردند که پس از شکایت محکوم به حبس و شلاق شدند. همزمان با شکایت ما شکایت کردند که با وجود دلایل ساختگی و دروغ نتوانستند به مقصود خود برسند و تبرئه شدیم. بهرحال منظور این است که علی رغم اینکه واقعأ ما هیچ ضرری به آنها نزده ایم و فقط از طریق قانون پیگیر بوده ایم، آنها در این سال ها خیلی زیاد به ما به طرق مختلف آسیب زده اند. حالا که به اصطلاح پایشان با محکومیت قطعی زندان و شلاق و دیه گیر افتاده و با شکایت دروغ نتوانسته اند به نتیجه برسند دارند با واسطه تلاش می کنند که رضایت بگیرند. اظهار ندامت و پشیمانی هم تاکنون نکرده اند.

همه را عرض کردم تا بر اساس موارد فوق این سوال را بیان کنم که اصولاً تحت چه شرایطی بهتر است بخشش کرد و چه موقع نباید بخشش کرد و بخشیدن خطاست؟ آیا توصیه شده است که همیشه ببخشید یا تحت شرایطی هم نباید بخشش و گذشت کرد؟ ان شاءا… پاسخ شما به گونه ای باشد که راهگشا برای مورد فوق و موارد دیگر در زندگی باشد. با سپاس فراوان.