45154

چیزی که من را خیلی آزار می دهد این است که رفتار ظاهری پدر و مادرم با آن چیزی که در باطن شان می گذرد خیلی متفاوت است. مثلاً اگر یکی از اقواممان به موفقیتی نرسد، به جای اینکه پدر و مادرم ناراحت شوند، خوشحال می شوند. علت این کار چیست؟ اینکه از خوشحالی دیگران خوشحال نمی شویم؟ چرا باید در جامعه اینطور باشد؟ احساس می کنم پدر و مادرم خیلی در رقابت هستند. در زمان کنکور من می گفتند درست را بخوان تا دشمن به شاد نشویم. چرا این تفکر شکل گرفته است؟ راه درمان آن چیست؟ چطور می توانم نظر و تفکر پدر و مادرم را تغییر دهم؟