45186

من دوست همیشگی شما لیسانس ادبیات فارسی و 35 ساله هستم. دو فرزند دارم که یکی از آن ها تازه به دنیا آمده است. بچه ی اولم هم سه سال و یک ماه است. در مورد محبت افراطی از شما پرسیده بودم. در این خصوص می خواستم از دیدگاه روانشناسان به من بگوئید محبت افراطی چیست؟ به من گفته بودید که کارهایی که انجام می دهم را بگویم. مثلاً الان در مورد بچه ی اولم طبق کتاب هایی که خوانده ام نوشته مادر باید صبور باشد و باید در این سن ناز بچه را کشید. مثلاً اگر چیزی می شکند، برای او مجازات و تنبیه در نظر نمی گیرم یا روی دیوارها که خط می کشد تا جایی که می توانم خودم پاک کنم، به او ایراد نمی گیرم. استقلالش خوب است. بچه ی سه ساله، خودش حمام و دستشویی می رود. در کارهای خانه به من کمک می کند. مثلاً با کمک خودم جارو برقی می کشد. ادویه جاتم را قاطی کرده ولی از نظر من ایرادی ندارد. مثلاً دوست دارد که برای کارهای بچه ی دومم به من کمک کند. حتی اطرافیان به من گفته اند خیلی حوصله داری. من با مادرم زندگی می کنم و در خانه زیاد به او آزادی می دهم ولی مادرم اینگونه نیست و نگرانم دچار تناقض شود. مثلاً اگر چیزی خواست و برایش خوب نبود، مستقیم به او نمی گویم نه، بلکه به طور غیر مستقیم سعی می کنم حواسش را پرت کنم. موی پدرش را با وسائل آرایشگاه بچه گانه ی خودش کوتاه می کند. می خواستم ببینم آیا این محبت های من افراطی است؟ یک کتاب هم برای افزایش خلاقیت و دقت بچه ها به من معرفی کنید. همچنین اگر مشاوره ی حضوری دارید، زمان و قیمت آن را به من بگوئید. با تشکر.