45188

پسرم در دوران نوجوانی بسر می برد. بعضی مواقع خیلی عصبانی می شود و پرخاشگری می کند و به من بد و بیراه می گوید. باید چه عکس العملی نشان دهم؟

پاســخ
  1. admin_porsesh گفت:

    پاسخ
    خواهر گرامی
    برخی رفتارهای پرخاشگرانه یا لجبازگونه متناسب با سن فرزند است. فرزند شما هم اکنون در سنین بلوغ و نوجوانی به سر می برد. در ین خصوص مواردی را جهت ارتباط بهتر با فرزندتان خدمت شما عرض می کنیم:
    دوران نوجوانی یعنی دورانی که فرزند شما در آن به سر می برد یکی از دوران های دشوار و در واقع بحرانی ترین زمان از نظر تربیت می باشد در این دوران هم زمان با تحولات جسمی، احساسات و عواطف نوجوان دستخوش تغییر می شود و خلق و خوی او به طور کلی دگرگون می گردد. نوجوانان در این دوران بسیار حساس و زود رنج می شوند. و به دلیل تضادهای فکری و فرهنگی که با والدین خود پیدا می کنند احساس می کنند که والدین آنها را درک نمی کنند و با والدین خود دچار تعارضات و درگیری هایی می شوند. البته باید توجه داشت در هر خانواده ای که نوجوانی در آن زندگی می کند اختلاف و مشکلات و درگیری وجود دارد نوجوان فکر می کند والدین او قدیمی هستند و حقایق را خوب درک نمی کنند؛ و یا با مسائل روز آشنایی ندارند. از طرف دیگر نوجوانان در این سنین بسیار تحت تاثیر دوستان خود هستند و می خواهند در میان همسالان خود جایگاهی داشته باشند. اما با توجه به تمام نکات ذکر شده چنانچه رابطه درست و منطقی بین والدین و فرزندان وجود داشته باشد این تعارضات و مشکلات به حداقل می رسد.
    پدر و مادر اولین کسانی هستند که زیر بنای شخصیت یک نوجوان را شکل می دهند. معمولاً والدین نوجوان خود را به صورت کودک می‌نگرند و گذشت زمان را در بزرگ شدن فرزندشان باور ندارند. نوجوان کودک سابق نیست و ممکن است در مقابل دستوارت و تحکم والدین به نوعی مخالفت و واکنش نشان دهد و پدر و مادری که همیشه انتظار اطاعت از فرزند خود را داشته‌اند، نسبت به این واکنش که بخاطر شخصیت طلبی و کسب استقلال نوجوانشان بوده او را درک نمی‌کنند؛ و او را مورد بی‌مهری قرار می‌دهند.
    پس: اولاً شما باید ویژگیهای رابطه سالم و مطلوب را بشناسید و آنها را در ارتباط خود لحاظ کنید.
    ثانیاً باید موانع ارتباطی را شناسایی کنید و تا حد ممکن آنها را حذف نمایید.
    به شما توصیه می شود کتاب روان شناسی روابط انسانی ترجمه حمیدرضا سهرابی را مطالعه نمایید. اگر در ارتباطات خود بتوانید به خوبی نیازهای طرف مقابل را پاسخ دهید؛ به یک ارتباط سالم خواهید رسید. سعی کنید در ارتباطات خود به طور جدی به رابطه فوق العاده گرم و صمیمی فکر کنید. نکته ای که باید به آن توجه داشته باشید این است که ارتباط بر قرار کردن در خلال سالهای نوجوانی می تواند تا حدودی مشکلاتی را در پی داشته باشد. البته اگر در سالهای کودکی با وی از نظر مهارتهای ارتباطی مشکلی نداشته اید؛ در این دوران هم چندان سخت نخواهد بود. نوجوان در این سنین از لحاظ ارتباطی حساسیت های خاصی دارد. اگر مثلاً به نوجوان در انجام امری کمک نکنید شما را خونسرد و بی تفاوت نسبت به خودش می بیند. و اگر دلواپس و نگران باشید احساس می کند شما او را بچه فرض کرده اید؛ و قصد کنترل رفتارهایش را دارید بنابراین همین دو گانگی و تضاد در عملکرد و برداشت ها، هم نوجوان و هم والدین را از برقراری ارتباط ناامید می کند. سعی کنید با نوجوان نه از این زاویه که بخواهید با پند و نصیحت ارزشهای زندگی تان را به وی آموزش دهید بلکه در عملکرد الگوی خوبی برای رفتارهایش باشید. با ارائه الگویی پایدار بدون تضاد و دوگانگی در رفتار والدین ارزشها به شیوه ای موثر و کارآمد به نوجوان منتقل شود. شما به عنوان والدین بایستی این نکته را نیز به یاد داشته باشید که از خصوصیات خوب و مثبت نوجوانتان غافل نشوید او بیشتر از هر دوره ای نیازمند توجه، تحسین و ستایش شماست. از او بخاطر کارهای مثبت و اعمال پسندیده اش قدردانی کنید. وقتی تصمیم مناسبی می گیرد، تعریف و تمجید مناسب داشته و به وی نشان دهید که او را تأیید می کنید. و اگر مطابق با استاندارد های شما زندگی نمی کند اندکی صبوری نشان دهید، او را درک کنید. قطعاً با گذراندن این دوره بحرانی به ثبات خلق و خو و ارزشهای شما دست می یابد. سعی کنید همیشه وقتی را برای صحبت کردن در خانواده اختصاص دهید این زمان فرصت خوبی برای شماست که در خصوص نیاز ها و توقعاتی که از هم دارید با هم صحبت کنید. همچنین برای حل بسیاری از مشکلات این دوره پیشنهاد می کنیم کتاب مراقبت از نوجوانان از گریدانوس را مطا.لعه کنید که حاوی نکات آموزشی و کاربردی برای حل مسائل جوانان و نوجوانان است.
    پس به طور خلاصه راهکارهای زیر را به شما پیشنهاد می کنیم:
    ۱. سیراب کردن پسرتان از عشق و محبت: در واقع یکی از نیازهای اساسی نسل امروز مهر طلبی است بسیاری از فرزندان ما دچار گرسنگی عاطفی شده اند. آنها گرسنه محبت هستند. و کسی نیست که آنها را سیراب کند. به او نشان دهید که او را دوست دارید و به وجودش افتخار می کنید و به عنوان مثال هنگام آمدن از مدرسه از او استقبال کنید. پس قدم اول ایجاد رابطه دوستانه و صمیمانه با اوست.
    ۲. از خطای او چشم پوشی کنید و به او احترام بگذارید. به گونه ای رفتار کنید که شما را در کنار خود ببیند نه روبروی خود. و همانطور که ذکر شد هرگز در حضور دیگران او را تحقیر نکنید.
    ۳. باید در نظر داشته باشید که نوجوان شما درصدد پیدا کردن راه مستقل برای خودش است پس سعی نکنید الگوهای بزرگسالی خود را به او تحمیل کنید.
    ۴. حالاتی که به آن اشاره کرده اید مقتضای سن و مراحل رشد او است. نوجوان در درون با خودش درگیر است. پس سعی کنید او را درک کنید. با او مدارا کنید. به او کمک کنید تا احساسات خود را بیان کند.
    ۵. به او مسئولیت هایی در زندگی واگذار کنید. و از زحمات او تشکر و قدردانی کنید. سعی کنید محیط خانه را محل صفا و صمیمیت برای او قرار دهید .
    ۶. سعی کنید با او در فعالیت های مختلف همراه باشید. برای گذران اوقات فراغت با او به جاهایی که دوست دارد بروید.
    ۷. در خرید لباس و وسایل شخصی او کمک کنید.
    ۸. با او در فعالیت های ورزشی شرکت کنید
    بعضی مواقع کارهای او را ندیده تلقی کنید. و به عنوان یک حامی و پشتیبان در کنار او باشید و نکته مهم این که، سعی کنید اعتماد او را به خودتان جلب کنید و از دور نظارت بر کارها و رفت و آمدهای او داشته باشید. در پایان اینکه پی گیری کارهای او را به پدرش واگذار کنید فرزند نوجوانتان از شما حرف شنوی ندارد و فقط پدر او می تواند در این زمینه کارساز باشد. شما جو عاطفی منزل را گرم ترکنید و امورات او را به پدرش واگذار نمائید.

فقط اعضای سایت میتوانند برای پرسش ها پاسخ ارسال کنند. اگر قبلا ثبت نام کرده اید ورود را بزنید و در غیر این صورت در سایت ثبت نام کنید.